In fluyt en klockgespeel een aller eeuwen wonder.

Het comité stelt zich ten doel om een beeld van Jacob van Eyck te plaatsen in Utrecht. Van Eyck was één van de beroemdste Utrechters. In de 17^e eeuw was hij beiaardier van de Dom en de Klaaskerk, ‘directeur tot de klockwerken’ en als bijbaan speelde hij op zomeravonden blokfluit op het Janskerkhof. De variaties die hij daar over populaire melodieën speelde, zijn vastgelegd in Der Fluyten Lusthof , een verzameling voor blokfluit solo. Het comité bestaat uit initiatiefnemer Louis Peter Grijp, Thiemo Wind, die onlangs promoveerde op Jacob van Eyck, Arie Abbenes, beiaardier van Utrecht en 22^e opvolger van van Eyck, Erik Beijer, zakelijk leider van Camerata Trajectina, en Saskia Coolen als Van Eyck specialiste.

Hieke Meppelink, niet alleen sopraan van Camerata Trajectina, maar ook beeldhouwster maakte in een eerder stadium al twee studies voor deze opdracht. Agelopen week hebben we door de stad gelopen om opnieuw de diverse opties voor de plaats van het beeld te bekijken. Het Janskerkhof ligt historisch gesproken natuurlijk voor de hand, maar tegenwoordig is het een druk, rommelig, en ’vandalig’ plein. Geen ideale plek voor een beeld. Een plan om het beeld in de Flora’s hof onder de Domtoren te plaatsen werd onlangs afgestemd door de commissie van dienst aldaar. In de druilerige regen liepen we langs stadsbinnentuinen, bruggen en hofjes, die bij iets beter weer idyllische plekjes zijn. Uiteindelijk besloot het comité unaniem voor de favoriete plek: op de Weesbrug met zicht op de Domtoren. Deze brug verbindt het huis van van Van Eyck, achter de huidige buitensport-winkel Kathmandu, en zijn begraafplaats in de kerk waar tegenwoordig Tivoli huist. Zowel het beeld Der Fluyten Lusthof, de studie van de handen, waarvoor mijn handen ‘model stonden’, als het beeld Jacob van Eyck, als fluitspeler gezeten op een klok, hebben we aangekocht en sieren tegenwoordig ons huis en onze tuin.